ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2009

I LOVE YOUR BLOG


Να ευχαριστησω και εγω με την σειρα μου τον +bloger ΚΥ+ΩΝ για την τιμη που μου εκανε να μου αποδοσει ενα βραβειο αγαπης.Το εκτιμω πολυ.Αλλα επειδη η χαρα ειναι στο να δινεις και οχι στο να παιρνεις απονεμω με τυχαια σειρα :
για το ομορφο blog και το ανυσηχο πνευμα
2.η Τοξότισσα - SAGI-GALACTICA(TOXOTIS) http://vickytoxotis.blogspot.com/
για την σημαντικη ενημερωση και το ελευθερο πνευμα της
3.H ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ http://feneritti.blogspot.com/
για την πεταλουδα που ...πεταει
4.ELENA(elenastral)http://www.elenastral.com/
για την ελενα που θυμιζει το μονοπατι
5. IANIS DOGANIS' S (ΦΑΟS SATORI)http://ianisdo.blogspot.com/
για τον IANI πουμοιραζει την ψυχη του
6.Tο φιλοσοφικο καφενειο τουΞανθη Φιλοσοφεινhttp://nekthl.blogspot.com/
για την υπεροχη παρεα του και τα εμπνευσμενα κειμενα του.Πνευματικη Οαση
7.SKYWATCHER(Κοκκινος Ουρανος)http://redskywarning.blogspot.com/
για τα πολυ καλα αθρα του σε καιρια ζητηματα
Να ειστε καλα και να γελατε πολυ!

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2009

Η Απόκτηση Του Αγίου Πνεύματος




Το κείμενο που ακολουθεί, αποτελεί τη Συνομιλία ανάμεσα στον κτηματία Νικόλαο Μοτοβίλωφ και τον Άγιο Σεραφείμ του Σαρώφ. Θεωρείται μεγίστης σημασίας καθώς είναι μια από τις λίγες καταγεγραμμένες βιωματικές εμπειρίες του Άκτιστου Φωτός. Παρότι μακροσκελές, είναι από τα πιο φωτεινά "διαμάντια", που έχω ανακαλύψει μέσα από τις πνευματικές μου αναζητήσεις. Είθε το Άρρητο Φως να φωτίζει τις καρδιές μας πάντα.

«Ήταν Πέμπτη. Η μέρα ήταν σκοτεινή. Το χιόνι, περίπου 25 πόντοι, σκέπαζε τη γη και από τον ουρανό εξακολουθούσαν να πέφτουν πυκνές νιφάδες χιονιού, όταν ο στάρετς(γέροντας) Σεραφείμ άρχισε να συνομιλεί μαζί μου. Με έβαλε να καθήσω σ’ ένα κορμό δένδρου που μόλις είχε κόψει, και ο ίδιος κάθησε απέναντι μου. Βρισκόμασταν στο δάσος πλάι στο ερημητήρι του στο βουνό που κατεβαίνει μέχρι τις όχθες του ποταμού Σάρωφκα.

— Ο Κύριος μου απεκάλυψε, είπε ο μεγάλος στάρετς, ότι από τα παιδικά σου χρόνια ζητάς με φλογερό πόθο να μάθεις ποιός είναι ο σκοπός της χριστιανικής ζωής και ότι πολλές φορές ρώτησες γι' αυτό διάφορους πνευματικούς ανθρώπους.

— Πραγματικά, απάντησα, από τα δώδεκα χρόνια μου με απασχολούσε επίμονα αυτή η σκέψη και απευθύνθηκα σε πολλά πνευματικά πρόσωπα, αλλά οι απαντήσεις δεν με ικανοποιούσαν.

— Ναι συνέχισε ο στάρετς, γιατί κανείς δεν σου έδωσε οριστική απάντηση. Σου έλεγαν: «Πήγαινε στην Εκκλησία, προσευχήσου στο Θεό, εφάρμοσε τις εντολές Του, κάνε το καλό. Αυτός είναι ο σκοπός της Χριστιανικής ζωής». Μερικοί, μάλιστα δυσανασχετούσαν μαζί σου γιατί έδειχνες μια περιέργεια που δεν θα άρεσε στο Θεό (!). «Μη ζητάς πράγματα που είναι πάνω από τις δυνάμεις σου», σου έλεγαν. Αυτές οι απαντήσεις όμως δεν μπορούσαν να σε ικανοποιήσουν. Εγώ, ο φτωχός Σεραφείμ, θα σου εξηγήσω τώρα ποιός είναι πραγματικά αυτός ο σκοπός. Η προσευχή, η νηστεία, η αγρυπνία, η άσκηση και όποιο χριστιανικό έργο, όσο καλό και αν είναι αυτό καθαυτό, δεν μπορεί να γίνει σκοπός της Χριστιανικής ζωής, μολονότι είναι απαραίτητο για την πραγματοποίηση του σκοπού. Δεν μπορεί, λοιπόν, το μέσο να γίνει σκοπός. Πραγματικός σκοπός της Χριστιανικής ζωής είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος.

— Πρέπει να γνωρίζεις, συνέχισε ο στάρετς, ότι οποιοδήποτε χριστιανικό έργο, μόνον όταν γίνεται από αγάπη προς το Χριστό, φέρνει τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος. Η προσευχή, η νηστεία, η αγρυπνία, η ελεημοσύνη και όλα τα άλλα καλά έργα, που γίνονται χάριν του Χριστού, είναι απλά και μόνο μέσα για την απόκτηση του ΑγίουΠνεύματος.

— Πώς μπορεί κανείς να αποκτήσει το Άγιο Πνεύμα; ρώτησα το στάρετς. Δεν μπορώ να το καταλάβω καλά αυτό.

Η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος μοιάζει λίγο με το εμπόριο. Αποκτώ, σημαίνει μαζεύω, συγκεντρώνω, απάντησε ο στάρετς. Εσύ γνωρίζεις σίγουρα τι σημαίνει αποκτώ χρήματα. Ακριβώς αυτό ισχύει και για το Άγιο Πνεύμα. Σκέψου, λοιπόν, τη σημασία της λέξης «αποκτώ» με την κοσμική, τη γήινη έννοια. Οι άνθρωποι σκοπεύουν στην απόκτηση χρημάτων, τιμών, διακρίσεων και άλλων ανταμοιβών για τις προσφερόμενες υπηρεσίες τους. Το Άγιο Πνεύμα είναι ένα «κεφάλαιο» για την απόκτηση του οποίου αγωνίζεται ο άνθρωπος. Είναι όμως ένα «κεφάλαιο» αιώνιο, μοναδικό, αστείρευτο και ευλογημένο. Αποκτάται με τους ίδιους περίπου τρόπους, όπως το χρηματικό κεφάλαιο ή τα διάφορα αξιώματα.
Γήινα εμπορεύματα είναι τα καλά έργα που γίνονται από αγάπη στο Χριστό και φέρνουν τη χάρη του
Αγίου Πνεύματος, χωρίς το οποίο δέν υπάρχει σωτηρία. Κάθε καλό έργο που γίνεται στο όνομα του Χριστού φέρνει τη χάρη τουΑγίου Πνεύματος.

Περισσότερο όμως απ' όλα μας τη φέρνει η προσευχή, γιατί είναι πάντα στα χέρια μας σαν ένα εύχρηστο όπλο.
Είναι προσιτή στον πλούσιο, στο φτωχό, στο σοφό, στον απλοϊκό, στο δυνατό, στον αδύνατο, στο γερό, στον ασθενή, στο δίκαιο και στον αμαρτωλό. Είναι μεγάλη η δύναμη της προσευχής. Περισσότερο από κάθε άλλο μέσο, είναι ικανή να μας φέρει το Άγιο Πνεύμα. Και βρίσκε ται πάντα στη διάθεση του καθενός, θα είμαστε μακάριοι, αν μας βρει ο Κύριος άγρυπνους, εν προσευχή, μέσα στην πληρότητα των δώρων του ΑγίουΠνεύματος.

— Γέροντα, του είπα, μιλάς συνεχώς για την απόκτηση του
Αγίου Πνεύματος ως σκοπό της Χριστιανικής ζωής. Αλλά πώς και πού μπορώ να το δω; Τα καλά έργα είναι ορατά. Άραγε το Άγιο Πνεύμα μπορεί να γίνει ορατό; Πώς μπορώ να ξέρω αν είναι ή δεν είναι μαζί μου;

— Στις μέρες μας, αποκρίθηκε ο στάρετς, υπάρχει γενική ψυχρότητα για την αγία πίστη του Χριστού και αδιαφορία για τη θεία Πρόνοια που ενεργεί τα πάντα για να μας φέρει κοντάΤου. Η ψυχρότητα και η αδιαφορία διέκοψαν την κοινωνία του ανθρώπου με το Θεό και μας απομάκρυναν σχεδόν εντελώς από την αληθινή χριστιανική ζωή. Στην Αγία Γραφή, Παλαιά και Καινή Διαθήκη, συχνά αναφέρεται η εμφάνιση του Θεού στους ανθρώπους. Μερικοί λένε: «Τα χωρία αυτά είναι ακατανόητα. Πώς μπορούν οι άνθρωποι με τα ίδια τους τα μάτια να δουν το Θεό»; Τίποτε όμως ακατανόητο δεν υπάρχει εδώ. Η δυσκολία προέρχεται από τη δική μας απομάκρυνση από το Θεό. Γίναμε αδιάφοροι για τη σωτηρία με αποτέλεσμα να ερμηνεύουμε λανθασμένα πολλά χωρία της Αγίας Γραφής. Με την πρόφαση της επιστημονικής γνώσης μπήκαμε σε τέτοιο σκοτάδι άγνοιας ώστε μας φαίνονται ακατανόητα όσα για τους παλιούς ήταν προσιτά και κατανοητά. Εκείνοι δεν έβρισκαν καθόλου παράδοξη την εμφάνιση του Θεού ανάμεσα τους. Έβλεπαν τη χάρη τουΑγίου Πνεύματος όχι στον ύπνο τους ή σε φανταστικές εκστάσεις, αλλά καθαρά και αληθινά.

Η χάρη του Αγίου Πνεύματος, φιλόθεε, δίνεται σε όλους μας κατά το Άγιο Βάπτισμα. Στο μυστήριο του Αγίου Χρίσματος η χάρη τουΑγίου Πνεύματος μας σφραγίζει μυστηριακά με τη χρίση των βασικών οργάνων του σώματός μας, όπως ορίζει η Εκκλησία, ο αιώνιος φύλακας αυτής της χάρης. Κατά τη χρίση λέμε: «Σφραγίς δωρεάς Πνεύματος Αγίου». Εμείς οι φτωχοί άνθρωποι συνήθως σφραγίζουμε τα θησαυροφυλάκια που περιέχουν κάποιο θησαυρό. Αλλά ποιος θησαυρός μπορεί να είναι μεγαλύτερος και πολυτιμότερος από τα δώρα του Αγίου Πνεύματος τα οποία μας προσφέρονται κατά το Άγιο Βάπτισμα; Η χάρη αυτή είναι τόσο μεγάλη, βαθιά και απαραίτητη, που ακόμα και στον πλανεμένο άνθρωπο δεν του αφαιρείται μέχρι το θάνατο του.

— Πώς είναι δυνατόν να ξέρω, ρώτησα τον Γέροντα, αν βρίσκομαι και εγώ στη χάρη του
Αγίου Πνεύματος;

— Είναι πολύ απλό, μου απάντησε. Ο Κύριος λέει ότι όλα είναι απλά για εκείνον που αποκτάει τη γνώση. Το δυστύχημα για μας είναι ότι δεν ζητάμε αυτή τη θεϊκή γνώση η οποία δεν κάνει θόρυβο, γιατί δεν είναι «εκ του κόσμου τούτου». Οι Απόστολοι είχαν αυτή τη γνώση και καταλάβαιναν αν είχαν μαζί τους το Άγιο Πνεύμα ή όχι. Έτσι εξηγείται και το «έδοξε τω Αγίω Πνεύματι και ημίν» (Πράξ. 15:28). Βλέπεις, λοιπόν, αγαπητέ μου, ότι το πράγμα είναι απλό;


— Παρ' όλα αυτά δεν καταλαβαίνω πώς μπορώ να είμαι απόλυτα βέβαιος ότι βρίσκομαι στη χάρη του Αγίου Πνεύματος; Πώς μπορώ να διακρίνω την πραγματική Του παρουσία στη ζωή μου;

— Σου είπα, φιλόθεε, ότι αυτό είναι πολύ απλό και σου διηγήθηκα λεπτομερειακά πώς μπορούν οι άνθρωποι να γεμίσουν με το Άγιο Πνεύμα και πώς μπορούμε να διακρίνουμε την παρουσία του μέσα μας. Τί περισσότερο ζητάς;

— Θέλω να τα καταλάβω αυτά πολύ καλά, απάντησα.

Τότε ο στάρετς Σεραφείμ με έπιασε δυνατά από τους ώμους και μου είπε:

— Τώρα βρισκόμαστε, παιδί μου, και οι δύο μέσα στο Άγιο Πνεύμα. Γιατί δεν με κοιτάς;

— Δεν μπορώ να σε κοιτάξω, Γέροντα, γιατί από τα μάτια σου βγαίνουν λάμψεις. Το πρόσωπό σου έγινε φωτεινότερο και από τον ήλιο και τα μάτια μου κλείνουν από τον πόνο.

— Μη φοβάσαι, φιλόθεε. Τώρα και εσύ έχεις γίνει φωτεινός όπως εγώ. Έχεις και εσύ πληρωθεί από το Άγιο Πνεύμα, αλλιώς δεν θα μπορούσες να με δεις έτσι όπως με βλέπεις.

Καί σκύβοντας κοντά μου μου είπε ψιθυριστά:
— Παρακαλούσα τον Κύριο με όλη μου την καρδιά να σε αξιώσει να δεις φανερά και με τα σωματικά σου μάτια την παρουσία του ΑγίουΠνεύματος. Καί να, αγαπητέ μου, ο Κύριος ικανοποίησε την ταπεινή παράκληση του φτωχού Σεραφείμ. Πώς να μην Τον ευγνωμονούμε και οι δυο για την ανέκφραστη αυτή δωρεά Του! Ευχαρίστησε Τον, φιλόθεε, γιατί παρηγόρησε την καρδιά σου με τη θεία χάρη Του όπως η φιλόστοργη μάνα θάλπει τα παιδιά της. Λοιπόν, παιδί μου, γιατί δεν με κοιτάς στα μάτια; Κοίταξε με απλά και μη φοβάσαι. Ο Κύριος είναι μαζί μας.

Ύστερα από τα λόγια αυτά τον κοίταξα στο πρόσωπο. Συγκλονίστηκα κυριολεκτικά. Με πλημμύρισε δέος. Φαντασθείτε τον ήλιο στην πιο δυνατή λάμψη της μεσημβρινής ακτινοβολίας του και στο κέντρο του ήλιου να κοιτάζετε το πρόσωπο του ανθρώπου με τον οποίο συνομιλείτε. Βλέπετε τις κινήσεις των χειλιών του, την έκφραση των ματιών του, ακούτε τη φωνή του, αισθάνεστε τα χέρια του απλωμένα γύρω από τους ώμους σας, αλλά δεν βλέπετε ούτε αυτό το χέρι, ούτε το σχήμα του, ούτε τον ίδιο τον εαυτό σας. Δεν βλέπετε παρά μόνο το εκτυφλωτικό φως που απλώνεται παντού γύρω σας και φωτίζει με τη λάμψη του το χιόνι πού καλύπτει το ξέφωτο και τις χιονοστιβάδες που πέφτουν τριγύρω. Είναι αδύνατο να φανταστεί κανείς αυτά που έζησα εκείνες τις στιγμές!


— Τι αισθάνεσαι τώρα; με ρώτησε ο στάρετς Σεραφείμ.


— Εξαιρετικά καλά, είπα.


— Δηλαδή, πες μου συγκεκριμένα, τί νιώθεις;

— Νιώθω τέτοια γαλήνη και ειρήνη πού δεν μπορώ να την εκφράσω με λόγια!, απάντησα.

— Αυτή φιλόθεε, είπε ο στάρετς, είναι η ειρήνη για την οποία μίλησε ο Χριστός στους μαθητές
Του: «Ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν ου καθώς ο κόσμος δίδωσιν, εγώ δίδωμι υμίν» (Ιω. 14, 27). Σ' αυτούς τους ανθρώπους πού ο κόσμος μισεί αλλά ο Θεός «φιλεί», δίνει ο Κύριος αυτή την ειρήνη που τώρα εσύ αισθάνεσαι. Τί άλλο νιώθεις;

— Μια ασυνήθιστη γλυκύτητα, απάντησα.

— Αυτή είναι η γλυκύτητα για την οποία μιλάει η Αγία Γραφή: «μεθυσθήσονται από ποιότητος οίνου σου, και τον χειμάρρουν της τρυφής σου ποτιείς αυτούς» (Ψαλμ. 35:9). Αυτή ακριβώς η γλυκύτητα πλημμυρίζει τώρα τις καρδιές μας και ξεχύνεται σ' ολόκληρη την ύπαρξη μας σαν μια ανέκφραστη ευφροσύνη. Από αυτή τη γλυκύτητα οι καρδιές μας μοιάζει να λιώνουν. Νιώθουμε και οι δυο μας τόση ευτυχία, που καμμιά γλώσσα δεν μπορεί να εκφράσει.

Τί άλλο αισθάνεσαι;

— Μια ανείπωτη χαρά.

— Καί αυτή η χαρά, παιδί μου, είναι μηδαμινή όταν συγκριθεί με κείνη τη χαρά για την οποία έχει γραφτεί: «οφθαλμός ουκ είδε και ους ουκ ήκουσε και επί καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβει, ά ητοίμασεν ο Θεός τοις αγαπώσιν Αυτόν» (Α! Κορινθ. 2:9). Τώρα σε μας δίνεται η πρόγευση αυτής της χαράς. Και αν νιώθουμε τόση γλυκύτητα και ευφροσύνη τώρα, τι να πούμε τότε για τη χαρά εκείνη που ετοιμάστηκε γι' αυτούς που κοπιάζουν εδώ στη γη; Και συ, παιδί μου, αρκετά υπέφερες στη ζωή σου. Κοίταξε όμως με ποια χαρά τώρα σε παρηγορεί ο Κύριος! Τί άλλο αισθάνεσαι;

— Μια εξαιρετική θερμότητα, απάντησα.

— Τί θερμότητα, παιδί μου; Βρισκόμαστε στην καρδιά του χειμώνα και καθόμαστε έξω στο δάσος, πατάμε στο χιόνι και οι χιονονιφάδες συνεχίζουν να πέφτουν πάνω μας και μας έχουν σχεδόν σκεπάσει. Τί είδους θερμότητα μπορεί να αισθάνεσαι;


— Όπως όταν λούζομαι στο λουτρό με ζεστό νερό και με περιτυλίγουν οι ατμοί.


— Μήπως αισθάνεσαι και τη μυρωδιά του λουτρού;

— Όχι, απάντησα. Στη γη δεν υπάρχει παρόμοια ευωδιά. Κανένα άρωμα απ' όσα έχω χρησιμοποιήσει δεν δίνει τέτοια ευωδία.


— Ξέρω, ξέρω, είπε εκείνος. Έτσι είναι ακριβώς όπως το λες. Σε ρώτησα επίτηδες για να δω αν και εσύ αισθάνεσαι το ίδιο. Πραγματικά. Η πιο ευχάριστη ευωδία πάνω στη γη δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτή που νιώθουμε τώρα, γιατί μας πλημμυρίζει η ευωδία του ΑγίουΠνεύματος. Ποια επίγεια ευωδία μπορεί να συγκριθεί μ' αυτή; Είπες, θεόφιλε, ότι γύρω μας υπάρχει θερμότητα όπως και στο λουτρό. Κοίτα όμως! Το χιόνι δεν έλιωσε πάνω μας ούτε στη γη που πατάμε. Αυτό σημαίνει ότι η θερμότητα δέν βρίσκεται στην ατμόσφαιρα, αλλά μέσα μας. Είναι αυτή που μας κάνει «τω πνεύματι ζέωντες» (Ρωμ, 12:1). θερμαινόμενοι από αυτή τη θερμότητα οι ερημίτες, άνδρες και γυναίκες, δεν φοβόταν την παγωνιά του χειμώνα. Ένιωθαν σαν να ήταν ντυμένοι με ζεστές γούνες. Αυτό συμβαίνει και με μας τώρα, γιατί μέσα μας αναπαύεται η θεία χάρη του Αγίου Πνεύματος καθώς είπε ο Κύριος: «η βασιλεία του θεού εντός υμών εστί» (Λουκ. 17:21). Ακριβώς αυτή η βασιλεία του θεού βρίσκεται τώρα μέσα μας και μας φωτίζει και μας θερμαίνει, ευφραίνει τις αισθήσεις μας και γεμίζει τις καρδιές μας. Να τί σημαίνει να βρίσκεται κανείς μέσα στην πληρότητα τουΑγίου Πνεύματος για την οποία ο άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος γράφει: «εγώ ο ίδιος είμαι γεμάτος από το Άγιο Πνεύμα». Μ' αυτό το ίδιο το Άγιο Πνεύμα γέμισε τώρα και μας τους φτωχούς ο Κύριος. Δεν νομίζω πως τώρα πια θα ξαναρωτήσεις, φιλόθεε, με ποιο τρόπο αποκτούν οι άνθρωποι τη χάρη του ΑγίουΠνεύματος! Θα θυμάσαι την ανέκφραστη ευσπλαχνία του θεού που μας επισκέφθηκε σήμερα;

— Δεν ξέρω, Γέροντα, αν με αξιώσει ο θεός να θυμάμαι τόσο ζωντανά και καθαρά όσα έζησα σήμερα.


— Εγώ πιστεύω, απάντησε ο στάρετς, ότι ο Θεός θα σε βοηθήσει να κρατήσεις για πάντα στη μνήμη σου αυτή τη φανέρωση. Γιατί διαφορετικά δεν θα απαντούσε η αγαθότητα
Του τόσο γρήγορα στην ταπεινή παράκληση του φτωχού Σεραφείμ. Ακόμα δε, γιατί όλα αυτά δεν δόθηκαν αποκλειστικά σε σένα μόνο, αλλά δια σου σ' όλο τον κόσμο ώστε και εσύ να στερεωθείς στο δρόμο του Θεού και άλλους να οφελήσεις. Ο,τιδήποτε, λοιπόν φιλόθεε, ζητήσεις από τον Κύριο θα το λάβεις αρκεί να αποβλέπει στη δόξα του Θεού και στο καλό του πλησίον. Γιατί ο Θεός δεν ξεχωρίζει το καλό του πλησίον μας από τη δόξα Του. Αλλά και αν ζητήσεις κάτι για προσωπικό σου όφελος μην αμφιβάλεις ότι θα σου το δώσει πρόθυμα αρκεί αυτό που ζητάς να είναι απολύτως αναγκαίο.Σου είπα και σου έδειξα στη πράξη όλα όσα ο Κύριος και η Παναγία Μητέρα Του θέλησαν να σου πουν και να σου δείξουν μέσα από μένα το φτωχό Σεραφείμ. Τώρα «πορεύου εν ειρήνη». Ο Κύριος και η Παναγία ας είναι μαζί σου.

Όταν ξεκίνησα να φύγω το όραμα δεν είχε σταματήσει. Ο Γέροντας βρισκόταν στην ίδια θέση που είχε στην αρχή της συνομιλίας μας και το Άρρητο Φως που είχα δει με τα μάτια μου συνέχιζε να τον περιβάλλει».
http://djsunborn.blogspot.com

Λιαντινης Vendetta


Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2009

Η μεγαλη παγιδα

Ανθρωπος,
το μοναδικο ζωο,
που φτιαχνει μονο του την παγιδα του





















νευρωνες σε λειτουργια






)










αναπτυγμα διχτυου νευρωνων του ανθρωπινου εγκεφαλου,





















3D Map of the World Wide Web




Καταιγιδα



Το Μεγαλυτερο 3διαστατο μοντελο του Συμπαντος




















Κυριακή, 23 Αυγούστου 2009

Τo Μυστήριο του Ελληνικού Αλφαβήτου.


Πανάρχαια προσευχή - επίκληση υπάρχει και λειτουργεί μυστικά μέσα στο Ελληνικό Αλφάβητο από καταβολής του. Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνησή τους (Άλφα, Βήτα, Γάμα κλπ.) δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μια πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανώτερης σύλληψης. Σύμφωνα με αυτήν τη γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγαμα F ) ακούγονται

και γράφονται ως εξής:

ΑΛΦΑ - ΒΗΤΑ - ΓΑΜΑ - ΔΕΛΤΑ - ΕΨΙΛΟΝ - ΣΤΙΓΜΑ - ΖΗΤΑ - ΗΤΑ - ΘΗΤΑ - ΙΩΤΑ - ΚΑΠΠΑ - ΛΑΜΒΔΑ - ΜΙ - ΝΙ - ΞΙ - ΟΜΙΚΡΟΝ - ΠΙ - ΡΟ - ΣΙΓΜΑ - ΤΑΥ - ΥΨΙΛΟΝ - ΦΙ - ΧΙ - ΨΙ - ΩΜΕΓΑ.

Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής Επιστήμης, έχουμε τα ακόλουθα:

“ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ. ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ. ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ ΔΑ. ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ (Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ!”

Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και ρήματα που παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής προσευχής - επίκλησης προς την πηγή του Φωτός:

“ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!

ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ.

ΣΤΗ ΙΓΜΑ (ΙΝΑ) ΖΗ ΤΑ,

Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ

ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ.

(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞ Η,

Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ),

ΠΥΡΟΣ (ΔΕ) ΙΓΜΑ

ΤΑΦΗ ΕΨ ΙΛΩΝ,

ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ,

Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ)”.

Η επίκληση αυτή είναι καταγεγραμμένη από αιώνες στο υποσυνείδητο των Ελλήνων.

Αμέσως πιο κάτω αποκαλύπτουμε την σημασία των λέξεων της προσευχής αυτής:

Αλ = Ο νοητός ήλιος.

Φά-ος = το φώς.

Βη = προστακτική του ρημ. βαίνω (=βαδίζω, έρχομαι).

Τα = δοτική άρθρου δωρικού τύπου, τη, εις τήν.

Γα = Γή (δωρικός τύπος).

Άμα = (επιρρ.) συγχρόνως.

Ελ = ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος.

Εψ = ρήμ. έψομαι, εψ-ημένος = ψημένος.

Ιλών = ιλύς (ουσ.) = λάσπη, πηλός.

Στη = προστ. ρήμ. ίστημι.

΄Ιγμα = καταστάλαγμα, απόσταγμα.

Ζη = προστ. ρημ. ζώ.

Η = προστ. ρημ. ειμί, είμαι.

Θη = προστ. ρημ. θέτω.

Ιώτα = τα Ιώγα, τα Εγώ (πρβλ. αγγλ. Ι = εγώ).

Παλλάν = Ρημ. πάλλω (= δονούμαι, περιστρέφομαι) επιθ. παλλάς = πάλλουσα, περιστρεφόμενη (π.ρ.β.λ. Παλλάς Αθηνά).

Δα = άλλος τύπος της Γα, Γής (πρβλ. Δά- μήτηρ > Δημήτηρ > Δήμητρα = Μητέρα Γή)

Νύξ = (ουσ.) νύχτα.

Ο = (αναφ.) το οποίο, που.

Φύ(οι)= ευκτική ρημ. φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι).

Απόδοση

Άλ, εσύ που είσαι το Φως, έλα στη Γή!

Κι εσύ Έλ ρίξε τις ακτίνες σου στην ιλύ που ψήνεται

(που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού).

Ας γίνει ένα καταστάλαγμα (μια ξηρά)

για να μπορέσουν τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν

και να σταθούν πάνω στην παλλόμενη Γη.

Ας μην επικρατήσει η νύχτα, που είναι το μικρόν,

και κινδυνέψει να ταφεί (να σβήσει, να χαθεί)

το καταστάλαγμα του πυρός μέσα στην αναβράζουσα ιλύ,

και ας αναπτυχθεί η Ψυχή, που είναι το μέγιστο,

το σημαντικότερο όλων!

Η εκφώνηση της επίκλησης αυτής, στον αρχαϊκό της τύπο, έχει μια ισχυρή δονητική επίδραση στους αισθανόμενους Ανθρώπους του Φωτός, σε όποιο σημείο αυτού του Πλανήτη και αν ίστανται, διότι πάνω απ΄ όλα είναι μια μυστηριακή κρούση στον ιερό σπόρο της Ψυχής τους...


Ιαλυσσός http://www.heliodromion.gr/


http://www.youtube.com/watch?v=mE6QI574jYI

Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2009

Τα πνευματικά όπλα του πολεμιστή



Π ολεμιστής:
Μια αυτοδύναμη μονάδα μάχης.
Η εμπειρία… των εμπειριών είναι να είσαι και να ζεις σαν πολεμιστής.

1. Όταν ένας άνθρωπος αποφασίζει να ακολουθήσει το μονοπάτι του πολεμιστή συνειδητοποιεί πως έχει αφήσει πίσω του για πάντα την συνηθισμένη ζωή.
Οι συνήθειες του καθημερινού κόσμου δεν τον προφυλάσσουν πια και δεν τον ενδιαφέρουν.
Πρέπει να υιοθετήσει ένα νέο τρόπο ζωής αν θέλει να επιβιώσει.
2. Η δύναμη έγκειται στο είδος γνώσης που διαθέτει ο καθένας.
Τι νόημα έχει να γνωρίζεις άχρηστα πράγματα.
Δεν πρόκειται να μας προετοιμάσουν για την αναπόφευκτη αναμέτρηση μας με το Άγνωστο και ούτε μας βοηθούν να ζήσουμε καλύτερα…
3. Τίποτα σε αυτό τον κόσμο δεν χαρίζεται.
Ότι πρέπει να μάθει κανείς πρέπει να το μάθει ακολουθώντας το δυσκολότερο μονοπάτι.
4. Ο άνθρωπος πορεύεται προ της γνώση όπως στον πόλεμο, με αδιάσπαστη εγρήγορση,
με φόβο, με σεβασμό και απόλυτη αυτοπεποίθεση.
Το να πορεύεσαι προς την γνώση ή τον πόλεμο με οποιοδήποτε άλλο τρόπο είναι λάθος.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες οι πράξεις ενός τέτοιου ανθρώπου χάνουν τον αδέξιο χαρακτήρα και την επιπολαιότητα που συνήθως διακρίνει τις πράξεις ενός ανόητου.
5. Το να ασχολείται κανείς υπερβολικά με τον εαυτό του και με ένα εγωκεντρικό τρόπο προκαλεί τρομερή εξάντληση.
Ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε αυτή την θέση δεν μπορεί να δει και να ακούσει τίποτα άλλο.
Η εξάντληση αυτή τον κάνει να μην μπορεί να δει τα θαύματα που συμβαίνουν γύρω του.
6. Κάθε φορά που ένα άνθρωπος επιχειρεί να μάθει, πρέπει να δουλέψει σκληρά και τα όρια της μάθησης του καθορίζονται από την ίδια την φύση.
Ο φόβος την γνώσης είναι μια φυσική κατάσταση.
Όμως όσο τρομερή και αν είναι η διαδικασία της μάθησης ακόμα πιο τρομερό είναι να αναλογιστεί κανείς την ύπαρξη ενός ανθρώπου… χωρίς γνώση.
7. Το να θυμώνει κανείς με τους ανθρώπους σημαίνει ότι θεωρεί τις πράξεις τους σημαντικές.
Όμως οι πράξεις των ανθρώπων δεν μπορούν να είναι τόσο σημαντικές ώστε να σκιάζουν την μόνη εφαρμόσιμη εναλλακτική λύση:
Την αναμέτρηση μας με το Άπειρο.
8. Το να νιώθει κανείς σημαντικός τον κάνει δυσκίνητο, αδέξιο, καταναλώσιμο και ματαιόδοξο. Για να γίνει κάποιος πολεμιστής πρέπει να είναι αβαρής, ρευστός και ευπροσάρμοστος. Ούτε σφιχτός, ούτε χαλαρός.
Αυτή είναι η διάθεση του πολεμιστή.
9. Ο πολεμιστής μπορεί να αγωνιά να στοχάζεται προτού λάβει μια απόφαση, αλλά από την στιγμή που την λαμβάνει βαδίζει τον δρόμο του ελεύθερος από ανησυχίες.
Υπάρχουν άλλες εκατομμύρια αποφάσεις που τον περιμένουν.
Αυτός είναι ο Δρόμος το πολεμιστή.
10. Ο πολεμιστής ζει δρώντας και όχι σκεπτόμενος την δράση ή σκεπτόμενος τι θα συμβεί όταν ολοκληρώσει την δράση.
11. Η θέληση δεν είναι σκέψη, ένα αντικείμενο ή επιθυμία.
Η θέληση είναι αυτό που μπορεί να οδηγήσει ένα άνθρωπο στην νίκη όταν οι σκέψεις του λένε ότι έχει ηττηθεί.
Η θέληση είναι αυτό που τον κάνει άτρωτο και η θέληση είναι αυτή που τον κάνει να περνά τους τοίχους, να διασχίζει τον κενό χώρο φτάνοντας στο Άπειρο.
12. Μόνο οι σκέψη του θανάτου προσφέρει στον πολεμιστή την ανεξαρτησία του.
Ξέρει ότι ο θάνατος του τον παραμονεύει σε κάθε βήμα και δεν θα του δώσει χρόνο να αγκιστρωθεί σε κάτι , έτσι δοκιμάζει τα πάντα… χωρίς προσκόλληση και προσδοκίες.

Το Πνεύμα του πολεμιστή δεν είναι προετοιμασμένο για να καλοπερνά
ή να μεμψιμοιρεί, ούτε να χάνει ή να κερδίζει.
Το πνεύμα του πολεμιστή είναι προορισμένο μόνο για να αγωνίζεται

και κάθε αγώνας του μπορεί να είναι η τελευταία μάχη του πάνω στην γη.
.

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ

Πηγη:http://starlions.wordpress.com/

Σάββατο, 15 Αυγούστου 2009

Ακου Ανθρωπακο


Σε αποκαλούν ανθρωπάκο,συνηθισμένο τύπο.Σου λένε πως ξημέρωσε η μέρα σου,η εποχή του κοινού συνηθισμένου ανθρωπακου! Αυτό δεν το λες εσύ ανθρωπάκο,το λένε πρόεδροι εθνών,αρχηγοί εργατικών συνδικάτων,μετανειωμένοι γιοί της αστικής τάξης,οι πολιτικοί και οι φιλόσοφοι! Σου προσφέρουν το μέλλον αλλά δεν σε ρωτάνε τίποτα για το παρελθόν σου! Κληρονόμισες ένα φοβερό παρελθόν και η κλορονομιά σου είναι καυτό διαμάντι στα χέρια σου,αυτό έχω να σου πω. Ένας γιατρός, ένας υποδηματοποιός, ένας μηχανικός, ή ένας εκπαιδευτικός πρέπει να ξέρει τις ανεπάρκειές του εάν πρόκειται να κάνει την εργασία του και να κερδίσει τα προς το ζείν του.Εσύ εδώ και δεκαετίες έχεις εξαπλωθεί στον κόσμο ολάκερο. Το μέλλον της ανθρώπινης φυλής εξαρτάται από τις σκέψεις και τις ενέργειές σου. Αλλά οι δάσκαλοι και οι κύριοί σου δεν σου λένε πώς σκέφτεσαι πραγματικά και τι πραγματικά είσαι! Κανένας δεν τολμά να σε αντιμετωπίσει με τη μια και μοναδική αλήθεια που είναι ικανή να σε κάνει τον απαρέγκλητο κύριο της μοίρας σου. Είσαι ελεύθερος από μια μόνο άποψη ανθρωπάκο,είσαι απαλλαγμενος από αυτοκριτική,την μόνη ίσως ιδιότητα που θα μπορούσε να σε βοηθήσει να κυβερνήσεις την ζωή σου. Ποτέ δεν σε άκουσα να παραπονιέσαι λέγοντας, -Με εξυψώνεται ως μελλοντικό κύριο του κόσμου μου αλλά ποτέ δεν μου είπατε πως ένας άνθρωπος γίνεται κύριος του εαυτού του,ποτέ δεν μου είπατε τι είναι λάθος σε μένα και στο τρόπο που σκέφτομαι και πράτω! Αφήνεις τους ισχυρούς να ζητάνε στο όνομά σου περισσότερη δύναμη ανθρωπάκο αλλά ο ίδος παραμένεις σιωπηλός. Παρέχεις σε ισχυρά άτομα περισσότερη δύναμη ή επιλέγεις τα αδύνατα, κακοήθη άτομα για να σε αντιπροσωπεύσουν. Και ανακαλύπτεις πάρα πολύ αργά ότι είσαι πάντα το θύμα. Σε καταλαβαίνω ανθρωπάκο γιατί σε έχω δει πολλές φορές γυμνό στην ψυχή και στο σώμα,χωρίς μάσκα,χωρίς πολιτική ετικέτα,χωρίς εθνική περιφάνεια. -Θα σου πω τι είσαι ανθρωπάκο,θα σου πω γιατί στ’αλήθεια πιστεύω στο λαμπερό μέλλον σου. -Επειδή το μέλλον ανήκει αναμφισβήτητα σε σένα, ρίξε μια ματιά στον εαυτό σου. Δες όπως είσαι πραγματικά. Άκουσε αυτά που κανένας από τους ηγέτες ή τους εκπροσώπους σου δεν τολμά για να σου πει: Είσαι μικρός και συνηθισμένος άνθρωπος,λάβε υπόψην σου το διπλο νόημα αυτών των λέξεων,μικρός και συνηθισμένος. Μην τρέχεις μακριά,έχε το θάρος να κοιτάξεις μέσα σου.
...Kραυγάζεις, Ανθρωπάκο, όταν κάποιος σου υπενθυμίζει την ψυχική σου δυσκοιλιότητα. Δε θέλεις να τ’ ακούσεις, δε θέλεις να το μάθεις, θέλεις απλώς να φωνάζεις, «ζήτω»! Εντάξει, αλλά γιατί δε μ’ αφήνεις να σου πω ήσυχα για ποιον λόγο δεν πρόκειται να ευτυχήσεις; Διακρίνω το φόβο στα μάτια σου. Η ερώτησή μου αυτή σε χτύπησε στην καρδιά. Υποστηρίζεις την «ανεξιθρησκία». Θέλεις να είσαι λεύτερος να λατρεύεις το Θεό σου. Πάει καλά. Όμως θέλεις κάτι περισσότερο. Θέλεις η Θρησκεία σου να είναι η μοναδική. Η ανεξιθρησκία να εφαρμόζεται μόνο για την δική σου Θρησκεία και όχι για τις άλλες. Γίνεσαι θηρίο όταν κάποιος, αντί να λατρεύει έναν προσωπικό Θεό, λατρεύει την Φύση και προσπαθεί να την καταλάβει.

Θέλεις οι σύζυγοι να κάνουν μήνυση ο ένας στον άλλον, να κατηγορεί ο ένας τον άλλο για ανηθικότητα ή βαναυσότητα, όταν δεν μπορούν πια να συμβιώσουν. Δεν αναγνωρίζεις το διαζύγιο με βάση την αμοιβαία συμφωνία, μικρέ απόγονε των μεγάλων επαναστατών. Γιατί φοβάσαι τον ίδιο σου τον ερωτισμό! Θέλεις την αλήθεια σ’ έναν καθρέφτη, όπου δεν μπορείς να την αγγίξεις. Ο σωβινισμός σου πηγάζει απ’ τη σωματική σου ακαμψία, την ψυχική σου δυσκοιλιότητα, Ανθρωπάκο. Δε στο λέω χλευαστικά, μα μόνο επειδή είμαι φίλος σου, έστω κι αν εσύ σκοτώνεις τους φίλους σου όταν σου λένε την αλήθεια. Ρίξε μια ματιά στους πατριώτες: δεν βαδίζουν, παρελαύνουν. Δε μισούν τον εχθρό. Αντίθετα, έχουν «κληρονομικούς εχθρούς» που τους αλλάζουν κάθε δέκα χρόνια περίπου, κάνοντάς τους κληρονομικούς φίλους και ξανά πάλι κληρονομικούς εχθρούς. Δεν τραγουδούν τραγούδια, κραυγάζουν πολεμικά άσματα. Δεν αγκαλιάζουν τις γυναίκες τους, τις «παίρνουν» και «το» κάνουν πολλές «φορές» την νύχτα.

...Ποθείς την αγάπη, αγαπάς τη δουλειά σου και κερδίζεις το ψωμί σου μ’ αυτήν και η δουλειά σου στηρίζεται στη γνώση την δική μου και άλλων ανθρώπων. Η αγάπη, η δουλειά και η γνώση δεν έχουν πατρίδα, δεν ξέρουν τελωνειακούς σταθμούς και δεν φοράνε στρατιωτικές στολές. Είναι διεθνείς κι αγκαλιάζουν όλη την ανθρωπότητα. Εσύ όμως φοβάσαι την γνήσια αγάπη, φοβάσαι ν’ αναλάβεις ευθύνη για τη δουλειά σου, φοβάσαι την γνώση. Γι’ αυτόν το λόγο μπορείς μόνο να εκμεταλλεύεσαι την αγάπη, την δουλειά και την γνώση των άλλων: δε θα μπορέσεις ποτέ να δημιουργήσεις κάτι μόνος σου. Γι’ αυτόν το λόγο προσπαθείς να αρπάξεις ευτυχία «ως κλέπτης εν νυκτί». Γι’ αυτόν το λόγο γίνεσαι πράσινος από φθόνο, όταν βλέπεις ευτυχισμένους ανθρώπους.

...Η ζωή σου θα γίνει ωραία και ασφαλής όταν η ζωντάνια σημαίνει για σένα περισσότερα απ’ την σιγουριά, η αγάπη περισσότερα απ’ το χρήμα, η ελευθερία σου περισσότερα απ’ την γραμμή του κόμματος ή την κοινή γνώμη, όταν η ψυχική διάθεση του Μπετόβεν ή του Μπαχ γίνει η ψυχική διάθεση του εαυτού σου (την έχεις μέσα σου αυτήν την διάθεση, Ανθρωπάκο, θαμμένη όμως βαθιά σε μια γωνιά της ψυχής σου), όταν οι σκέψεις σου είναι σε αρμονία και όχι σε διάσταση με τα αισθήματά σου, όταν θα είσαι σε θέση να καταλαβαίνεις νωρίς τα προτερήματά σου και να αναγνωρίζεις έγκαιρα τα γηρατειά σου, όταν θα κάνεις πρότυπο της ζωής σου τις σκέψεις των μεγάλων ανθρώπων και όχι τα εγκλήματα των μεγάλων πολεμιστών, όταν οι δάσκαλοι των παιδιών σου θα πληρώνονται καλύτερα απ’ τους πολιτικούς, όταν θα έχεις μεγαλύτερη εκτίμηση για τον έρωτα μεταξύ άντρα και γυναίκα παρά για την άδεια γάμου, όταν θ’ αναγνωρίζεις τα σφάλματά σου έγκαιρα κι όχι πολύ αργά όπως σήμερα, όταν θ’ ανυψώνεσαι πνευματικά ακούγοντας την αλήθεια και θα νιώθεις τρόμο για τις τυπικότητες, όταν θα έρχεσαι σε απ’ ευθείας επαφή με τους συναδέλφους σου σε ξένες χώρες και όχι με την βοήθεια διπλωματών, όταν η ερωτική ευτυχία της έφηβης κόρης σου θα σε γεμίζει με ευχαρίστηση κι όχι με λύσσα, όταν θα κουνάς μόνο το κεφάλι σου σε περιπτώσεις που άλλοτε τιμωρούσαν τα μικρά παιδιά επειδή άγγιζαν τα γεννητικά τους όργανα, όταν τα πρόσωπα των ανθρώπων στο δρόμο εκφράζουν ελευθερία, ζωντάνια κι ευχαρίστηση και όχι πια λύπη και αθλιότητα, όταν οι άνθρωποι δε θα περπατούν πια με συσπασμένη κι άκαμπτη μέση και νεκρωμένα σεξουαλικά όργανα.


Θέλεις και ζητάς οδηγίες και συμβουλές, Ανθρωπάκο. Χιλιάδες χρόνια τώρα σου δίνουν οδηγίες και συμβουλές, καλές και κακές. Δε φταίνε όμως οι κακές συμβουλές που είσαι ακόμα στην αθλιότητα, μα η μικρότητά σου. Θα μπορούσα να σου δώσω καλές συμβουλές, μα τέτοιος που είσαι και με τον τρόπο που σκέφτεσαι, δεν είσαι σε θέση να τις βάλεις σε εφαρμογή για το καλό όλων.

Wilhelm Reich

Ολοκληρο το βιβλιο εδω: http://www.scribd.com/doc/3231177/-